धावत राहिली मृगजळामागे प्रेम दूतर्फी आहे या आशेने,
तो मात्र भरकटत गेला एका वेगळयाच दिशेने..
भरभरून दिलं तीने पण झोळी याची फाटकी ठरली
याच्या हातावरची तिची रेष हळूहळू सरली..
कळलं होतं तिला मीरा का कृष्णावर भाळली,
दारी त्याच्या गुलाब लावून हिने केसात अबोली माळली..
गालांवरच्या मोत्यांना आतल्या आत गिळत गेली,
भळभळणाऱ्या जखमेवर आपली आपण फुंकर घातली..
आयुष्याच्या परीक्षेत तीने असेच भागले स्वतःला
बाकी शून्य उरताच हरवून बसली जगाला..
✍️निकीता सु. विचारे