कविता

चुकार नौका 

दुःख आहे पर्वता एवढे 

आणि सुख दिसतं कणाकणात 

तरीही जीवनाचा आनंद शोधते 

छोट्या छोट्या क्षणाक्षणात…. ll१ll 

भरकटलेली चुकार नौका 

आपल्याच धुंदीत वाहत राहिली 

भान येताच मागे वळून पाहिलं 

सगळी नाती तर दूर किनाऱ्यावरच राहिली .... ll२ll 

कोण दाखवेल किनारा ? 

कुणाला मारणार हाक ?

 कोण व्हलवेल आता 

कोण देईल तिला साथ? ….ll३ll 

मन चंचल हळव 

दुखावलं खर थोड 

पण आयुष्याचं तिचं हे 

तिलाच सोडवावं लागणार कोड ….ll४ll 

प्रत्येकाचे हजार प्रश्न 

हजारोंच्या टोचाऱ्या नजरा 

कसा करशील वेडे 

या साऱ्यांचा एकटीच सामना ….ll५ll 

हसतच म्हणाली मला ;

आभाळ पडलं माथी 

मात्र जिद्द अजून मोडली नाही 

शून्यातून निर्माण करेन विश्व 

बघ,मी अजून थांबले नाही ….ll६ll 

तू किनाऱ्यावरच थांब आणि 

दे मला थोडा वेळ 

तुझ्या माझ्या आयुष्याचा 

हाच तर आहे नवा खेळ ….ll७ll 

मन थोड झाल शांखित 

वाटली थोडी भीती 

कस गाठशील ध्येय 

कष्ट पडतील किती ! ….ll८ll 

जा सखे अशीच पुढे 

योग्यच आहे तुझा अट्टहास 

गाठून ये तुझे ध्येय 

मी इथेच थांबेन 

पाहत तुझ्या परतीची वाट ….ll९ll 

गेले किती पावसाळे 

त्यांची काही गणतीच नाही 

तिच्या काळजीपोटी मात्र 

इथे रातराणी कधी फुललीच नाही ….ll१०ll 

एक दिवस अशीच अचानक 

दिवसाचं फुलली रातराणी 

वाऱ्याची वेडी झुळूक 

गात आली तिच्या विजयाची गाणी ….ll११ll 

दाटून कंठ आला 

आले डोळा खारे पाणी 

अशावेळी दुसर काही होत नाही 

छळतात फक्त जुन्या आठवणी ....ll१२ll 

आता मिळालाय तिला 

तिचा हरवलेला तोच किनारा 

आता तीही अनुभवतेय 

आयुष्याचा गंध निराळा ....ll१३ll 

निकिता विचारे