मनाच्या बंदीस्त कोपऱ्यातून एक आठवण हळूच डोकावते,
एक आठवण
रुपेरी वाळूत सोनेरी पावलं उमटवत बागडणारी..
एक आठवण भरतीची,
तुझ्या पहिल्या स्पर्शाची, चिंब भिजवून टाकणारी..
एक आठवण
तुझ्या दूर जाण्याची,
काळीज पिळवटणारी..
आत आत खेचणाऱ्या आहोटीची..
शेवटी या सरकणाऱ्या वाळूवर पाय घट्ट रोवून उभं राहावं लागतं,
आठवणींना तुझ्या पुन्हा एकदा बंदिस्त करावं लागतं..
✍️निकी
No comments:
Post a Comment